เพื่อนบ้านได้ยินพวกเขา ตะโกนด่ากันอยู่สองชั่วโมง
เรื่องเดิม ๆ แล้วก็ได้ยินเสียงปืน
สองกระบอก
เหตุหึงหวง
ใช่เลย
หึงกันจนเลือดสาด
เป็นอันปิดคดี เหลือแต่งานเอกสาร
เด็กเห็นมั้ย
ว่าไงนะ
ลูกเขาน่ะ
จะถามหาพระเเสงอะไร
วันไหนที่กำจัดคุณได้ เราคงดีใจฉิบหาย
ถามแบบนี้อยู่ได้ "เด็กเห็นมั้ย"
ใครจะสน เขาถูกเมียยิงตาย
นอกนั้นไม่ใช่เรื่องของเรา
นักสืบซอเมอร์เซท
ผมนักสืบมิลส์
ขอโทษที่โผล่มาขัดจังหวะ
ผมมาถึงได้ 20 นาที ก็โดนถีบหัวส่งมานี่
ฟังนะ
มิลส์
ไปนั่งคุยกันที่บาร์เถอะ
ผมอยากไปโรงพัก
ไม่มีเวลาปรับตัวกับสถานที่น่ะ
ผมตั้งใจจะถามตั้งแต่ ได้คุยกันทางโทรศัพท์แล้ว
ว่าไงครับ
ทำไมเลือกที่นี่
ผมตามไม่ทัน
ที่คุณทำเรื่องขอโยกย้าย
นั่นเป็นคำถามแรกที่ผุดขึ้นในหัวผม
ก็คงเหตุผลเดียวกับคุณ
ไม่ก็เหตุผลเดียวกับคุณ ก่อนที่คุณจะขอลาออก
คุณเพิ่งรู้จักผม
ผมคงไม่เข้าใจคำถาม
มันง่ายมาก
คุณดิ้นรนเพื่อให้ได้ย้ายมาที่นี่
ผมไม่เคยเห็นแบบนั้นมาก่อน
ผมน่าจะมีประโยชน์กับที่นี่ และจะดีมาก
ถ้าเราจะไม่เริ่มงานกัน ด้วยการโจมตีอีกฝ่าย
- ถ้าคุณจะออกคำสั่ง... - แน่นอน
ตั้งตาดู ตั้งใจฟังให้ดี
ผมไม่ใช่ยามเฝ้าห้างฯนะคุณ
- ผมอยู่แผนกฆาตกรรม 5 ปี - แต่ไม่ใช่ที่นี่
ผมรู้หรอกน่า
งั้นในอีก 7 วันที่เหลือ ช่วยจำเรื่องนี้ให้ขึ้นใจด้วย
ขับรถประสาอะไร
หุบปากไปเลย
เซเว่น
"วันจันทร์"
ฮัลโหล ครับ
โอเค
อีกทีซิ
เราย้ายมานี่เพื่อจะได้ ไม่ต้องถูกจิกหัวใช้ไม่ใช่รึ
ตำรวจเหล็กต้องไปแล้ว
แคะขี้ตาออกก่อนดีมั้ย
ข้างนี้ คุณตำรวจ
- หมดรึยัง - หมดแล้ว
ดีมาก
กาแฟมั้ย ไม่รึ
ผมไม่ได้แตะอะไร ทุกอย่างอยู่สภาพเดิม
- ประเมินเวลาตายรึยัง - บอกแล้วไงว่า
ผมไม่ได้แตะอะไร
แต่เขานั่งหัวทิ่มจมกอง สปาเก็ตตี้มา 45 นาทีแล้ว
เดี๋ยวสิ ไม่มีใครวัดชีพจรเลยรึ
ผมพูดไม่ชัดรึไง
หมอนี่ไม่หายใจแล้ว นอกจากจะหายใจเป็นซอสสปาเก็ตตี้
- ที่นี่ทำงานกันแบบนี้เองรึ - โทษทีนะ คุณนักสืบ
เขานั่งจมกองอึกองฉี่ตัวเอง
ถ้ายังไม่ตาย เขาคงลุกขึ้นมาแล้ว
- เข้าใจล่ะ ขอบใจนะ - โอเค
ขอบใจ
ผมอยากรู้ว่า
คุณจะพูดกวนประสาทเขาเพื่ออะไร
ไม่รู้สิ
มีถมเถไปที่เจอศพคนตายที่ยังไม่ตาย
พอได้แล้ว
เราได้สถิติโลกไปลงกินเนสบุ๊คแล้ว
บ้านในฝันของแท้
"ซอสสปาเก็ตตี้"
ใครว่านี่เป็นเหตุฆาตกรรม
ใครว่ากันล่ะ
หัวใจเขาคงขนาดเท่าแฮมกระป๋อง
เส้นเลือดหัวใจตีบแหง ๆ
เจอของดีเข้าแล้ว
เราเคยเจอเคสนึง
เขานอนตายอยู่ที่พื้น
มีมีดปักหลัง
ฆาตกรรมแน่ ๆ ใช่มั้ย
แม่เจ้า
แต่เขาทำประกันก้อนโตไว้
เขาเอาปลายมีดแทงไหล่ตัวเอง
แต่คงแทงพลาดหลายครั้ง เพราะมีรอยแผลอยู่เพียบ
เงียบหน่อยได้มั้ย
เดี๋ยวสิ
อะไร
มีถังอยู่ตรงนี้
มีอะไรอยู่ในนั้น
ให้ตายสิ
อ้วกทั้งนั้นเลย
มีเลือดปนมั้ย
ผมไม่เห็น ดูเอาเองละกัน
โดนวางยารึเปล่า
เจริญหูเจริญตาดีแท้
ใช่ยาพิษรึเปล่า ซอเมอร์เซท
ทีมนิติเวชรออยู่ข้างนอก
- ไม่รู้จะเข้ามาได้หมดแล้ว - มีที่เหลือ แต่ไม่มีไฟ
- ไงครับ สบายดีมั้ย - หวัดดี
นักสืบมิลส์ ไปช่วยตำรวจ สอบปากคำเพื่อนบ้านซะ
- ว่าไงนะ - ส่งทีมนิติเวชเข้ามาด้วย
เขาตายแล้ว
ขอบใจที่บอก หมอ
เห็นแฟ้มประวัติของผมแล้วใช่มั้ย
ยังเลย
ผมทำงานจับฉ่ายพรรค์นั้นมาเยอะแล้ว
ทำมาจนเกินพอ
แล้วไง
ผมมีตำแหน่งนักสืบเหมือนคุณ
ผมมีหน้าที่ตัดสินใจ
ประเมินความรุนแรงของเหตุการณ์
ไม่มีเวลามานั่งกังวลว่า คุณได้ทำคดีมากพอมั้ย
ฟังนะ
แค่อย่าผลักไสไล่ส่งกัน ผมขอแค่นี้
เขาตายนานแล้ว
และไม่ได้โดนวางยา
พับผ่าสิ
เขาปล่อยเนื้อปล่อยตัว ให้อ้วนขนาดนี้ได้ไง
ต้องใช้เจ้าหน้าที่สี่คนแบกขึ้นโต๊ะ
ไอ้อ้วนนี่เดินเข้าออกประตูได้ไง
ดูก็รู้ว่าเขาเก็บตัวอยู่แต่ในบ้าน
ทีนี้ก็ดูนี่
เห็นขนาดกระเพาะมั้ย
ที่น่าแปลกคือมันถูกยืดขยาย
ทีนี้ก็ดูขนาดกระเพาะอาหารส่วนบนที่...
ผมเข้าใจว่าคุณจะพูดอะไร แต่ถึงบอกผมไปก็เท่านั้น
ก็ได้ ลำไล้เล็กส่วนต้น ของเขาแผ่ขยายออก
ผนังลำไส้ด้านในฉีกขาด
เขากินจนท้องแตกตายงั้นรึ
ไม่ถึงขนาดนั้น ไม่ใช่ทุกส่วน
เขามีเลือดตกใน
มีเลือดออกที่ลำไส้ใหญ่ และกล้ามเนื้อด้านในช่องท้อง
แปลว่าเขาตายจากการกิน
ทั้งใช่และไม่ใช่
แล้วรอยช้ำตรงนี้ล่ะ
ผมยังนึกไม่ออกเลย
ถูกปืนกดที่ศีรษะ
ถ้าออกแรงกดมากพอ
ใช่เลย
ตรงกับรอยปากกระบอกปืน
ทุกท่านครับ เรามีคดีฆาตกรรม
ฆาตกรวางถังไว้ให้อ้วก ให้เขาสวาปามไปเรื่อย ๆ
ทำแบบไม่รีบร้อน
แพทย์ชันสูตรบอกว่าขั้นตอนนี้ ใช้เวลามากกว่า 12 ชั่วโมง
ลำคอเหยื่อบวมพอง จากการยัดอาหารเข้าไป
ถึงจุดนึงเขาก็หมดสติไป
นั่นคือตอนที่ฆาตกรเตะเขาจนท้องแตก
พวกซาดิสม์แหง ๆ
ถ้าอยากให้ใครตาย ก็แค่ยิงแล้วหนี
ไม่น่าเสียเสียเวลาทำแบบนี้
- นอกจากมันจะมีนัยแฝง - ไม่เอาน่า
มีคนแค้นหนุ่มอ้วนนี่ เลยคิดจะทรมานเขา
มันก็เท่านั้น
พบใบเสร็จ 2 ใบในถุงใส่ของ
แปลว่าฆาตกรหยุดทำทุกสิ่งกลางคัน
เพื่อแวะไปซูเปอร์มาร์เก็ตอีกรอบ
แล้วไง
นี่คดีเขา ผมได้แต่ยืนตากฝนทั้งวัน
นี่คือการเริ่มต้น
เราพบศพเดียว ไม่ใช่สามศพ
ไม่มีเหตุจูงใจ
ไม่ต้องเริ่มคิดเพ้อเจ้อเป็นตุเป็นตะเลย
ขอทำคดีอื่นได้มั้ย
- ว่าไงนะ - ว่าไงนะ
- อะไรกัน - พูดอะไรน่ะ
ผมไม่อยากปิดฉากแบบนี้
มันจะดำเนินไปไม่มีสิ้นสุด
คุณใกล้ปลดเกษียณ
อีกหกวันก็พ้นจากตำแหน่งแล้ว
นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่คุณทำคดีค้าง...
คดีอื่นยังพอสรุปได้ว่า เป็นเหตุที่มนุษย์จะกระทำได้
ขอพูดแบบเปิดอกได้มั้ย
ได้สิ คนกันเองทั้งนั้น
- อย่าให้เขาทำคดีนี้เป็นคดีแรก - ไม่เอาน่า นึกแล้วเชียว
นี่ไม่ใช่คดีแรกของผมโว้ย
มันยังเร็วไปสำหรับเขา
ผมอยู่นี่ แน่จริงก็พูดกับผมสิ
- สารวัตร - มันยังเร็วไปสำหรับคุณ
สารวัตร ขอคุยตามลำพังได้มั้ย
ไม่ใช่เรื่องงาน แต่เป็นเรื่องส่วนตัว
- บางที... - หุบปากซะ มิลส์
คุณก็รู้ว่าไม่มีใครว่างทำคดีนี้
นี่ตำรวจนครบาล จะสลับคดีกันง่าย ๆ ไม่ได้
งั้นยกให้ผมสิ
- ว่าไงนะ - เขาไม่อยากทำก็ช่างเขา
ไว้ค่อยเจอกัน เชิญพักตามสบาย
- ยกคดีนี้ให้ผม - ไม่ ผมจะให้คุณทำคดีอื่น
ไปซะ มิลล์
ไปซะ
เสียใจด้วย เพื่อนยาก
แต่คุณต้องสะสางคดีหนุ่มอ้วนนี่
"วันอังคาร"
"ทนายจำเลยถูกฆ่า"
"คดีฆาตกรรมลุกลามสู่เมือง"
เอาล่ะ อย่าโหวกเหวก
ใจเย็น ๆ ใจเย็น ๆ
อย่าเอะอะโวยวาย
เงียบเสียงลงหน่อย
มาตกลงกันก่อน
ผมจะตอบคำถามสิบนาที แค่สิบนาทีเท่านั้น
ถ้ากลุ้มรุมถามแบบไร้สติ ไม่มีระเบียบ
ผมจะไปทันที
คุณนักสืบ คุณนักสืบ
- ขอคุยด้วยได้มั้ย - ไม่ได้
ผมจะไม่พูดถึงรายละเอียดการสืบสวน
ฉะนั้นอย่าถามให้เสียเวลา
"ทางออก"
พบอุปกรณ์ชอปปิ้ง
นั่น 25 เบอร์ลิน
นั่นเขาใช่มั้ย
ของสามชิ้นจากคดี
- พบอะไรรึยัง - ยังเลย หัวหน้า
ไปดื่มกาแฟซะไป
มีข่าวด่วนแจ้งเข้ามา
รายงานสดจากดาวน์ทาวน์
ซึ่งเป็นที่ที่ทนายจำเลย อีไล กูลด์ถูกฆ่าเมื่อเช้านี้
อัยการเขตมาร์ติน ทัลบอท กำลังตอบคำถามนักข่าว
อาจมีผลประโยชน์ขัดแย้งระหว่าง...
นี่มันไร้สาระจนน่าขัน ไม่มีความขัดแย้งอะไรทั้งนั้น
ผู้ที่อ้างแบบนั้น
- ถือว่าชุ่ย - คุณทัลบอท
- รอเดี๋ยว - มีข่าวลือว่าคุณ
- จับมือใครดมไม่ได้ - ผมเพิ่งไปพบกับ
เจ้าหน้าที่ตำรวจ พวกเขายืนยันว่า
"มาร์ติน ทัลบอท - อัยการเขต"
จะส่งมือดีมาสืบเรื่องนี้
เราต้องได้ตัวคนร้ายในเร็ววันแน่
"ละโมบ"
โทษทีนะ จอร์จ
- ซอเมอร์เซท - เข้ามาได้
- รู้ข่าวรึยัง - ยังเลย
อีไล กูลด์ถูกฆ่าเมื่อเช้านี้
มีคนบุกไปเชือดเขาถึงสนง.กฎหมาย
เขียนคำว่า "ละโมบ" ไว้ที่พื้น
- ละโมบ - ใช่ เขียนด้วยเลือด
มิลส์นำทีมสืบคดีนี้
นี่คุณ นี่คุณ
หยุดทำก่อนได้มั้ย
ได้ครับ
ดีใจกับเขาด้วย
แล้วคุณจะหันไปทำอะไร ซอเมอร์เซท
อาจจะไปทำงานในไร่
ซ่อมแซมบ้าน
คุณไม่รู้สึกถึงมันรึไง
ไม่รู้สึกถึงความรู้สึกนี้เลยรึ
คุณจะไม่ได้เป็นตำรวจอีกแล้ว
ผมถึงได้ลาออกไง
ผมไม่นึกว่าคุณจะทิ้งมันไป
คุณทิ้งมันไปไม่ได้
ชายคนนึงพาหมาไปเดินเล่น
เขาถูกทำร้าย
ถูกปล้นนาฬิกากับกระเป๋าเงิน
ขณะนอนช่วยตัวเองไม่ได้อยู่ที่ทางเท้า
คนร้ายก็แทงนัยน์ตาเขาทั้งสองข้าง
มันเกิดขึ้นเมื่อคืน ห่างไปสี่ช่วงถนน
ผมอ่านข่าวแล้ว
- ผมไม่เข้าใจที่นี่อีกแล้ว - มันเป็นอย่างที่เป็นมาตลอด
คุณอาจพูดถูก
คุณทำงานนี้มานาน
คุณเกิดมาเพื่อมัน ไม่มีทางที่คุณจะปฏิเสธมันได้
แต่ผมอาจคิดผิด
แพทย์ชันสูตรส่งนี่มาให้
พบในกระเพาะหนุ่มอ้วนนั่น ปนอยู่กับอาหาร
- น่าจะเป็นพลาสติกชิ้นเล็ก ๆ - วางไว้ที่โต๊ะให้ที
มันถูกป้อน...
ป้อนให้เขากิน
ให้ตายสิ
"ตะกละ"
ผมพบมันที่ผนังหลังตู้เย็น
จากคดีฆ่าชายร่างอ้วน
"หนทางอันทุกข์ยากและยาวไกล เพื่อหลุดพ้นจากนรกสู่แสงสว่าง"
ผลงานของมิลตัน
"พาราไดซ์ ลอสท์"
ผมงงไปหมดแล้ว
มันแปลว่านี่คือจุดเริ่มต้น
ผมยังพบสิ่งนี้ที่หลังตู้เย็น
เขียนด้วยไขมันสัตว์
มีบาปมหันต์อยู่ 7 ประการ
ตะกละ
ละโมบ
เกียจคร้าน โมหะ หยิ่งยโส ราคะ
และอิจฉา
- 7 ประการ - รอเดี๋ยว
นี่ไม่ใช่โต๊ะฉัน
อีก 5 ข้อต้องตามมาแน่
เดี๋ยวก่อนสิ
ผมไม่อยากยุ่งด้วย
ซอเมอร์เซท
แต่เขาอยาก
- บ้าจริง - อยากจนตัวสั่น
แกเป็นบ้าอะไร
ไปไหนดีครับ
ไปให้พ้นจากที่นี่
- ว่าไง - สบายดีมั้ย
ก็เรื่อย ๆ
จะมาหาข้อมูลสักหน่อย
จับจองที่นั่งได้ตามใจชอบ
หวัดดีทุกคน
ว่าไง สไมล์ลี่
มาเร็ว จอร์จ อย่าให้วงไพ่รอนาน
หน้าที่เรียกร้อง
หนุ่ม ๆ หนุ่ม ๆ
ยังไงผมก็ไม่เข้าใจ
ทั้งที่มีหนังสือเป็นตั้ง
มีโลกแห่งความรู้อยู่แค่ปลายนิ้ว
แต่พวกคุณทำอะไร
เล่นไพ่กันทั้งคืน
เราเป็นผู้เจริญแล้ว
ผู้เจริญในการผายลม
ใช่เลย
แค่นี้เจริญพอมั้ย
"ชอเซอร์ - แคนเทอเบอรี่ เทลส์"
"ดันเต้ อลิเกียรี - เดอะ ดีไวน์ คอเมดี้"
"เหยื่อถูกบังคับให้เชือดตัวเอง"
"มิลส์: ลองอ่านหนังสือพวกนี้
ที่อ้างอิงถึงบาปมหันต์ 7 ประการ"
ดันเต้ 'ส เพอร์กาทอรี่ เดอะ แคนเทอเบอรี่ เทลส์
"กรีดหลอดลม"
"แล่เนื้อเถือหนัง"
"เด็กทั้งเจ็ดถูกสังหาร"
สไมล์ลี่
คุณต้องคิดถึงเราแน่
ก็อาจเป็นได้
"แผนผังขุมนรกของดันเต้"
"นรกภูมิ"
"สวรรค์บนดิน"
"มิลส์"
"วันพุธ"
ดันเต้เฮงซวย
เขียนบทกวีห่าเหวอะไรวะ
แม่งเอ๊ย
ว่าไง
ทำดีมาก
"แคนเทอเบอรี่ เทลส์"
ขอบคุณพระเจ้า
"นักสืบมิลส์"
โทษทีนะ
ขอเก็บของแป๊บนึง
- เอาเก้าอี้คืนไปมั้ย - ไม่เป็นไร เชิญเลย
แน่ใจนะ
โทรศัพท์
เป็นของแถมน่ะ
มาพร้อมห้องส่วนตัว
- มิลส์ครับ - ที่รักคะ
- คุณโอเคนะ ไม่เป็นไรใช่มั้ย - เปล่านี่ค่ะ
ยัยบ๊องเอ๊ย บอกแล้วว่า อย่าโทรมาตอนผมทำงาน
ใช่ ทำไมรึ
ทำไม
- ทำไม - น่านะ
ก็ได้
เมียผมโทรมา
ว่าไงนะ
เธออยากคุยกับคุณ
นักสืบซอเมอร์เซทพูดครับ
ยินดีที่ได้คุยกับคุณ
เช่นกันครับ
ขอบคุณที่เชิญ แต่...
- งั้นผมก็ยินดีครับ - ยอดไปเลย
- ครับ ขอบคุณมาก - ขอบคุณ แล้วเจอกันค่ะ
บาย
ที่รัก มีอะ...
ว่าไง
- อะไรนะ - มันยังไงกัน
ผมได้รับเชิญไปกินมื้อค่ำที่บ้านคุณ
ผมรับคำเชิญ
ที่บ้าน... ยังไงกัน
คืนนี้
สวัสดี หนุ่ม ๆ
- ว่าไง เด็กโง่ - ว่าไง เด็กโข่ง
นี่เทรซี่
- นี่ซอเมอร์เซท - สวัสดีครับ
ยินดีที่ได้พบ ฉันได้ยินเรื่องคุณเยอะมาก
ยกเว้นชื่อแรกของคุณ
วิลเลี่ยม
เป็นชื่อที่เพราะดี วิลเลี่ยม
วิลเลี่ยม นี่เดวิด
- เดวิด นี่วิลเลี่ยม - เข้าใจแล้ว
เดี๋ยวผมมา
- แล้วเด็ก ๆ ล่ะ - สบายดี อยู่ในห้อง
เชิญค่ะ
หมาน้อยน่ารัก
เป็นยังไงบ้าง คนเก่ง สบายดีมั้ย
เป็นยังไงบ้าง
สบายดีมั้ย
งั้นเหรอ
- กลิ่นหอมจัง - อะไรนะ
อ๋อ ขอบคุณค่ะ
เชิญนั่งค่ะ ดื่มอะไรก่อนมั้ย
ไม่ล่ะ ขอบคุณ
- ผมรอได้ - วางไว้ตรงไหนก็ได้
ขอโทษด้วยที่บ้านรก เรายังจัดของไม่เสร็จ
คุณสองคนเป็นคู่รักวัยเรียนใช่มั้ย
น่าหมั่นไส้ละสิ
แต่รู้อะไรมั้ย
ฉันรู้ตั้งแต่เดทแรกว่า นี่คือคนที่ฉันจะแต่งงานด้วย
จริงเหรอ
เขาเป็นผู้ชายที่ตลกที่สุด
จริงเหรอ
สมัยนี้หายาก
คนที่จะคบกันยืดแบบนี้
ไม่ต้องห่วง
- ผมไม่พกปืนขึ้นโต๊ะอาหาร - ไม่ใช่นะคะ
ไม่ว่าจะเห็นปืนบ่อยแค่ไหน
แต่ฉันก็ไม่ชินกับมันซะที
ผมก็เหมือนกัน
ทำไมคุณถึงไม่แต่งงาน วิลเลี่ยม
เทรซ ถามอะไรน่ะ
เคยเกือบแต่งครั้งนึง
แต่มันไปไม่รอด
ฉันแปลกใจมาก
แปลกใจจริง ๆ
คือว่า...
คนที่ได้ใช้เวลาอยู่กับผมนาน ๆ จะพบว่าผมไม่เป็นมิตรอย่างยิ่ง
ลองถามสามีคุณสิ
จริงซะยิ่งกว่าจริง
จริงแท้แน่นอนที่สุด
คุณอยู่ที่นี่มานานแค่ไหน
นานเกินไป
คุณชอบที่นี่มั้ย
ต้องใช้เวลาปรับตัวสักพักน่ะ
เดี๋ยวก็ดีขึ้น
แล้วคุณจะชาชินไปเอง
ทุกเมืองล้วนมีข้อเสีย
รถไฟใต้ดิน
- เดี๋ยวก็หายไป - ไม่ต้องกลัว
ไอ้คนขายบ้านนั่น
ไอ้เศษสวะ...
โทษที ที่รัก เขา...
เขาพาเรามาดูสถานที่ 2-3 ครั้ง
ผมเห็นว่าเขาคล่องแคล่ว รู้งาน
เทรซี่ชอบเขามาก
แล้วผมก็เริ่มสงสัยว่าทำไม เขาพาเรามาที่นี่ครั้งละห้านาที
แล้วเราก็รู้คำตอบในคืนแรก
บ้านที่อบอุ่นผ่อนคลายและสั่นได้
ขอโทษด้วย
เอาเลย หัวเราะให้เต็มที่
มีอะไรน่าขำกันนัก
พอได้แล้วน่า
เขาน่าจะย่องเข้าไป
ก่อนสำนักงานจะปิด และมียามเฝ้าแน่นหนา
กูลด์คงอยู่ทำงานจนดึก
แน่นอน ก็เขาเป็นทนายที่มีชื่อเสียงนี่
ชื่อเสียน่ะ
ศพถูกพบเช้าวันอังคาร
สำนักงานปิดทำการวันจันทร์ แปลว่าคนร้ายย่องเข้าไปวันศุกร์
รอพนักงานทำความสะอาดกลับบ้าน แล้วอยู่ทรมานกูลด์ทั้งเสาร์
จนถึงวันอาทิตย์หรือวันจันทร์
ดูนี่สิ
กูลด์ถูกมัด แขนขวาเกือบเป็นอิสระ
ในมือถือมีดแล่เนื้อ
ดูที่ตาชั่งสิ
เนื้อจำนวนหนึ่งปอนด์
ใช่
"ขอมังสาชั่งหนักหนึ่งปอนด์ถ้วน"
"แล่เอาแต่ตามควร เนื้อล้วนเท่านั้น"
- "เวนิสวาณิช" - ไม่ยักรู้แฮะ
"ชำระหนี้ตามนี้ไซร้ เขาจึงจักได้เป็นไท"
เก้าอี้นั่นชุ่มโชกไปด้วยเหงื่อ
แน่นอน
ฆาตกรอยากให้กูลด์ใช้เวลา
นั่งไตร่ตรองว่าจะแล่ส่วนไหนก่อน
นึกภาพดูสิ
มีปืนจ่อหน้าคุณ
ส่วนไหนในตัวที่ไม่จำเป็น
พุงกะทิไงล่ะ
เขาเฉือนหน้าท้องตัวเอง
เอาล่ะ มาดูกันใหม่อีกรอบ
แม้จะมีศพอยู่ในรูป แต่ผมจะมองเลยไป
ตัดความช็อกในครั้งแรก
เคล็ดลับคือหาของสิ่งนึง รายละเอียดนึง แล้วมุ่งไปที่มัน
จนกว่าจะเจอทางตัน
ผมจะซดเบียร์อีกขวด เอาด้วยมั้ย
ขอไวน์
เขากำลังสั่งสอน
เขากำลังลงโทษ
บาปนี้ถูกใช้ในการเทศนายุคกลาง
บุญและบาปร้ายแรง 7 ประการ
ถูกใช้เป็นเครื่องมือการสอน
เหมือน "เดอะ พาร์สัน เทล" กับ...
ชื่ออะไรนะ ดันเต้
- คุณอ่านด้วยรึ - แน่นอน
แค่บางส่วน จำใน"เพอร์กาทอรี่"ได้มั้ย
ดันเต้กับเพื่อนไต่เขาขึ้นไป
สังเกตดูคนบาปทั้งหลาย
- เนินแห่งการล้างบาปทั้ง 7 - ใช่ ๆ ๆ
แต่ความยโสมาก่อน ไม่ใช่ความตะกละ
ตอนนี้คิดแค่ว่าหนังสือนี่ เป็นแรงดลใจให้ฆาตกรก็พอ
คำสอนนั้นพูดถึงการไถ่บาป
เหตุฆาตกรรมนี้เป็นเหมือน การบังคับให้เข็ดขยาด
- บังคับให้อะไรนะ - เข็ดขยาด
นั่นคือเมื่อเราสำนึกในบาป แต่ไม่ใช่เพราะรักพระเจ้า
แต่เพราะมีคนเอาปืนจ่อหน้า
- ไม่มีรอยนิ้วมือ - ไม่พบเลย
- เหยื่อไม่เกี่ยวข้องกัน - ใช่แล้ว
ไม่มีพยานใด ๆ ทั้งสิ้น
ซึ่งผมไม่เข้าใจเลย
เพราะยังไงคนร้ายก็ต้องย่องออกไป
ศาสตร์ของการอยู่รอด ในเมืองใหญ่คืออย่ายุ่งเรื่องคนอื่น
สิ่งแรกที่เราสอนผู้หญิง ที่จะถูกข่มขืนคืออย่าร้องให้คนช่วย
ให้ร้องว่า "ไฟไหม้"
ไม่มีใครขานรับคำขอให้ช่วย
แต่ถ้าตะโกนไฟไหม้ ทุกคนจะแห่มา
น่าสลดใจจริง ๆ
เขาน่าจะทิ้งปริศนาไว้อีกชิ้น
รู้อะไรมั้ย
ขอบคุณที่ช่วย แต่ผมต้องเข้านอน
- พาหมาไปเดินเล่น - ผมแค่สนองความอยากรู้
- ยังไงผมก็จะลาออกอยู่ดี - จริงด้วยสิ
รอเดี๋ยวนะ
เมียของกูลด์ ตอนนั้นเธออยู่นอกเมือง
- นี่แปลว่าเธอเห็นบางสิ่ง - ถ้ามันเป็นคำขู่ล่ะ
ผมให้เธออยู่เซฟเฮาส์
เธอไม่ค่อยพอใจนัก
ถ้ามันไม่ใช่สิ่งที่เธอเห็นล่ะ
แต่เป็นสิ่งที่เธอควรจะเห็น แต่ไม่มีโอกาสได้เห็น
แล้วมันคืออะไร
ผมก็ไม่รู้
แต่นี่แหละใช่เลย
ให้เราเข้าไป
เรามาพบคุณนายกูลด์
ทำเหมือนฉันเป็นนักโทษ
แล้วจะมีโทรศัพท์ทำไม ในเมื่อให้ฉันโทรทางไกลไม่ได้
- คุณนายกูลด์ - เห็นฉันเป็นคนบ้างมั้ย
คุณนายกูลด์ ผมเสียใจอย่างสุดซึ้ง
ฉันไม่เข้าใจ
ขอให้คุณตั้งใจดูรูปแต่ละใบให้ดี
ว่ามีอะไรแปลกตาหรืออยู่ผิดที่มั้ย
มีบ้างมั้ย
- ไม่เห็นมีอะไรเลย - แน่ใจนะ
ได้โปรด ฉันยังทำใจไม่ได้
โอเค
มันต้องเป็นตอนนี้
อาจมีบางสิ่งที่เรายังไม่เห็น
เดี๋ยวก่อน
- มีอะไร - ตรงนี้
ภาพวาดนี่มันกลับหัว
- แน่ใจนะว่าลูกน้องคุณไม่ได้ขยับมัน - แน่ใจสิ
รูปนั่นถ่ายไว้ก่อนนิติเวชจะมา
ไม่พบอะไรเลย
มันต้องมีอะไรสิ
- ย้ายหัวเกลียวเพื่อแขวนมันใหม่ - ใช่
นั่นอะไรน่ะ
มีดพับ
เซ็งเป็ด
มันต้องมีอะไรแน่
เขาไม่ได้วาดภาพนี้
เขาแค่หลอกเราให้หัวหมุน
เห็นนี่มั้ย นี่คือเรา
ใช่เลย
อย่าเพิ่งมีน้ำโห
ซอเมอร์เซทไต่เฟอร์นิเจอร์เล่นซะงั้น
ใจเย็น ๆ
อย่ามาอำกันน่า
แจ้งแล็บพิมพ์ลายนิ้วมือ
แม่เจ้า
ถามจริงว่าเคยเห็นอะไรแบบนี้มั้ย
ไม่เคย
"ช่วยด้วย"
แค่มองรูปแบบลายก้นหอยนี่
ก็บอกได้ว่าไม่ใช่รอยนิ้วมือเหยื่อ
"ไม่ตรงกัน"
ไม่รู้สิ ผมว่าเขาบ้าพอตัว
หาไม่พบ
- เขาไม่อยากให้ช่วยหยุดยั้งเขา - ใครจะไปรู้
มีคนบ้าตั้งเยอะที่ทำเรื่องชั่วร้าย ทั้งที่ไม่ได้อยากทำ
"เสียงนั่นสั่งให้ผมทำ หมาผมสั่งให้ผมทำ
โจดี้ ฟอสเตอร์บอกให้ผมทำ"
เครื่องนี่ใช้เวลา 3 วันกว่าจะหาพบ
พวกคุณไปรอลุ้นกันที่อื่นเถอะ
คุณตั้งใจทำตามที่พูด กับคุณนายกูลด์ใช่มั้ย
- เรื่องจับตัวหมอนี่ - ใช่
ถ้าผมยังคิดแบบคุณได้ก็คงดี
แล้วคุณคิดว่าเราทำอะไรอยู่ไม่ทราบ
ตามเก็บชิ้นส่วนต่าง ๆ
เรารวบรวมหลักฐานที่พบ ถ่ายรูปและเก็บตัวอย่าง
จดทุกสิ่งลงไป
บันทึกเวลาที่เกิดเหตุ
- แค่นั้นเองรึ - แค่นั้นแหละ
นำทุกอย่างมากองรวมกัน แล้วเก็บเข้าลิ้นชัก
เผื่อว่าจะต้องนำไปใช้ในชั้นศาล
เหมือนตามหาเพชรบนเกาะร้าง
เก็บมันไว้ เผื่อมีใครมาช่วยชีวิตเรา
ไร้สาระ
แม้แต่เบาะแสที่ดูมีหวังที่สุด ก็แค่นำไปสู่อีกเบาะแส
ศพมากมายถูกเข็นออกไป โดยไม่ได้รับการแก้แค้น
อย่ามาบอกว่าคืนนี้คุณไม่รีบร้อน
ผมเห็นนะ
เรากำลังคืบหน้า
"วันพฤหัส"
ตื่นเร็ว แฝดดำขาว
คุณได้ผู้ชนะแล้ว
หมอนี่ใช้ชื่อว่าวิคเตอร์ ชื่อจริงคือเธียโอดอร์ อัลเลน
พบรอยนิ้วมือเขาในที่เกิดเหตุ
เขามีประวัติป่วยทางจิตรุนแรงยาวนาน
พ่อแม่เลี้ยงมาแบบชาวใต้ นิกายโปรแตสแตนท์ผู้เข้มงวด
แต่ลูกกลับไม่เป็นคนดีตามคาด
วิคเตอร์เจอทั้งข้อหาเสพยา ขโมยอาวุธ ทำร้ายร่างกาย
เคยติดคุกที่นี่ข้อหาพยายามข่มขืนผู้เยาว์
แต่ทนายช่วยให้เขาติดคุกไม่นาน
ทนายที่ว่านี้คืออีไล กูลด์ผู้ล่วงลับ
- เหยื่อคดีละโมบ - ครับท่าน
เราจะปิดบัญชีให้ได้วันนี้
วิคเตอร์ออกมาได้พักใหญ่แล้ว แต่เรายังมีที่อยู่ของเขา
คุณคงไม่เชื่อใช่มั้ย
- ดูแล้วไม่น่าใช่คนร้ายคดีนี้ - พูดอีกก็ถูกอีก
ฆาตกรน่าจะมีเป้าหมายมากกว่านี้
เคยโดนยิงมั้ย
ไม่เคยตลอด 34 ปีมานี้ โชคดีไป
แค่เคยชักปืนออกมาสามครั้ง โดยตั้งใจจะยิงจริง ๆ
แต่ไม่เคยได้เหนี่ยวไก
ไม่เลยสักครั้ง
คุณล่ะ
ผมไม่เคยโดนยิง แต่เคยชักปืนออกมายิงครั้งนึง
- จริงเหรอ - ตอนบุกจับคนร้ายครั้งแรก
เราเป็นหน่วยสอง
ผมสั่นไปหมด ตอนนั้นยังเป็นมือใหม่
เรากระแทกประตู มองหาไอ้ขี้ยานี่
แล้วมันก็เปิดฉากยิงใส่เรา
ตำรวจคนนึงโดนยิงที่แขน
เขาชื่ออะไรนะ
ตัวหมุนคว้างเป็นลูกข่าง
เหมือนภาพสโลว์โมชั่น
จำได้ว่า
ผมนั่งรถพยาบาลไปด้วย
เขาตายคารถพยาบาล
ตายอยู่ตรงนั้น
บ้าจริง เขาชื่ออะไร
- ถึงแล้ว - ลุยกันเลย
ไปได้ ให้ไว ๆ
โอเค
หลีกไป
ให้หน่วยสวาทบุกก่อน
เอ้านี่
งานโปรดเขาเลย
นี่ตำรวจ
เคลียร์
- เคลียร์ - เคลียร์
เคลียร์
อรุณสวัสดิ์ ยาหยี
ลุกขึ้นมาเดี๋ยวนี้
เร็วเข้า
ลุกขึ้นมา ไอ้ขี้หมา
แม่งเอ๊ย
หมาต๋า รีบมาดูนี่เร็ว
หมาต๋า
พระเจ้า
- วิคเตอร์ - นี่มันอะไร
ใช่แล้ว นี่วิคเตอร์
- เรียกรถพยาบาล - นี่มันอะไรกัน
- เรียกรถขนศพดีกว่ามั้ง - เรียกนิติเวชด้วย
- แคลิฟอร์เนีย พาลูกน้องคุณออกไป - ไปได้แล้ว
ห้ามใครแตะต้องอะไรทั้งนั้น
เหมือนรูปปั้นหุ่นขี้ผึ้งไม่มีผิด
"เกียจคร้าน"
เกียจคร้าน
โอ้แม่เจ้า
ให้ตายสิ
รูปนี่ถ่ายไว้เมื่อสามวันก่อน
นี่น่าจะเป็นรูปแรก ดูสิ
มันคือวันนี้เมื่อ 1 ปีก่อน
มีทั้งตัวอย่างเส้นผม อุจจาระ ฉี่ เล็บนิ้ว
- เขาหัวเราะเยาะเรา - ก็สมควรแล้วนี่
เขายังไม่ตาย
- ไอ้เวรนี่ยังไม่ตาย - วางปืนลง
- เขายังหายใจ - วางปืนลง เรียกรถพยาบาล
ขอทางหน่อย
"ไจแอนท์"
- เขาเล่นเกมกับเรา - ก็เออนะสิ
เราต้องตัดขาดจากอารมณ์
แม้จะทำได้ยาก แต่เราต้องโฟกัสที่รายละเอียด
ผมอยู่ได้ด้วยอารมณ์ โทษทีนะ
- นี่คุณฟังผมอยู่รึเปล่า - ได้ยินเต็มสองรูหู
- โทษนะครับ - ทำอะไรน่ะ
- นี่ที่เกิดเหตุ ออกไปซะ - ผมมีสิทธิ์จะอยู่ที่นี่
- ช่างภาพยูพีไอ - ไปให้พ้น
- ผมมีสิทธิ์ที่จะอยู่ที่นี่ - ไสหัวออกไปซะ
- ออกไปเลยไป - ไอ้ตำรวจเฮงซวย
- ฉันจับภาพแกไว้ได้ - งั้นเหรอ
- ฉันได้ภาพแกแล้ว - งั้นเหรอ
กูชื่อนักสืบมิลส์ มิ-ล-ส์ ไปให้พ้น
- สะกดชื่อเป็นด้วยแฮะ - ไปตายซะ
ทำไมพวกมันมาที่นี่เร็วนัก
ก็จ่ายเงินซื้อข้อมูลจากตำรวจไง
จ่ายหนักซะด้วย
ฟังนะ ผมขอโทษ
คนพวกนี้...
- ทำผมหัวเสีย - ไม่เป็นไร
น่าประทับใจที่ได้เห็น คนที่อยู่ได้ด้วยอารมณ์
เขาน่าจะนอนนิ่งแบบนี้มา 1 ปี
ดูจากความเสื่อมถอย ของกล้ามเนื้อและไขสันหลัง
ผลเลือดพบยาสารพัดชนิดในร่างกาย
แม้แต่ยาปฏิชีวนะ
ซึ่งน่าจะถูกฉีดให้ เพื่อป้องกันแผลกดทับนี้ติดเชื้อ
เขาพยายามจะพูดหรือสื่อสารบ้างมั้ย
ต่อให้สมองไม่ถูกทำลาย
เขาก็กัดลิ้นตัวเองขาดนานแล้ว
คุณหมอ
ไม่มีทางที่เขาจะรอดเลยรึ
คุณนักสืบ เขาจะช็อกตายทันที แค่คุณส่องไฟฉายใส่ตาเขา
เขาเผชิญความเจ็บปวดทรมาน ยิ่งกว่าใครที่ผมเคยพบมา
ไม่มากก็น้อย
และยังมีอีกมากที่รอเขาอยู่
ราตรีสวัสดิ์
คืนนี้ขอเสนอวงดนตรีชาร์ลี พาร์กเกอร์
เปียโนโดยเซอร์ชาร์ลส์ ธอมป์สัน ทรัมเป็ตโดยเฮิร์บ โพเมรอย
เบสโดยจิมมี่ วู้ด กลองโดยเคนนี่ คล้าก และแซ็กโซโฟนโดยชาร์ลี พาร์กเกอร์
- ไงครับ - ฮัลโหล วิลเลี่ยม
- นี่เทรซี่ - เทรซี่
- มีปัญหาอะไรรึเปล่า - เปล่าค่ะ ไม่มีอะไร
- เดวิดอยู่ไหน - เขาอยู่...
เขาอยู่อีกห้อง กำลังอาบน้ำ
ขอโทษที่โทรมารบกวน
ไม่เป็นไร
มีอะไรให้ผมช่วยรึ เทรซี่
ฉัน...
ฉันอยากหาเพื่อนคุย
คุณพอจะมาพบฉันได้มั้ย
พรุ่งนี้เช้าเป็นไง
ผมไม่เข้าใจ
ฉันรู้สึกงี่เง่าที่โทรมา แต่...
คุณเป็นคนเดียวที่นี่ที่ฉันรู้จัก
ฉันไม่รู้จักใครเลย
ยังไงก็ช่วยโทรหาฉันด้วย
ฉันต้องวางสายแล้ว
- ราตรีสวัสดิ์ค่ะ - ราตรีสวัสดิ์
"วันศุกร์"
คุณรู้จักเมืองนี้ทะลุปรุโปร่ง
คุณอยู่ที่นี่มานาน
บางครั้งที่นี่ก็อยู่ได้ยาก
ไม่รู้ทำไมฉันถึงนัดคุณออกมา
ทำไมคุณไม่คุยกับเขาล่ะ
บอกเขาว่าคุณรู้สึกยังไง
ไม่ได้ ฉันทำตัวเป็นภาระไม่ได้
โดยเฉพาะในตอนนี้
เดี๋ยวฉันก็ชินไปเอง
รู้มั้ย ฉันว่าฉันคงแค่...
อยากคุยกับคนที่อยู่ที่นี่มานาน
รัฐทางเหนือต่างจากที่นี่โดยสิ้นเชิง
เดวิดบอกคุณรึยังว่าฉันสอนเด็กเกรด 5
เคยสอนน่ะ
เขาเคยพูดให้ฟัง
ฉันลองไปสำรวจโรงเรียนแถวนี้
แต่สภาพที่นี่เลวร้ายมาก
งั้นโรงเรียนเอกชนล่ะ
ไม่รู้สิ
บอกผมมาเถอะว่า อะไรกันแน่ที่กวนใจคุณ
เดวิดกับฉันกำลังจะมีลูก
เทรซี่ ผม...
ผมว่าผมคงไม่...
ไม่ใช่คนที่เหมาะจะคุยเรื่องนี้ด้วย
ฉันเกลียดเมืองนี้
ผมเคยคบผู้หญิงคนนึง
เรียกว่าเป็นคู่ชีวิตก็คงได้
เธอตั้งท้อง
เรื่องมันนานมาแล้ว
จำได้ว่าเช้าวันนึงผมตื่นนอนไปทำงาน
ก็แค่อีกวันที่ไม่ต่างไปจากเดิม เว้นแต่นั่นเป็นวันแรกหลังจากที่ผมรู้
ว่าเธอตั้งท้อง
ผมรู้สึกถึงความกลัวนี้เป็นครั้งแรก
จำได้ว่าผมคิดว่า "ฉันจะเลี้ยงลูก ในโลกที่เลวร้ายแบบนี้ได้ไง"
"คนคนนึงจะเติบโตใน สภาพแวดล้อมเช่นนี้ได้ไง"
ผมบอกเธอว่าไม่อยากมีลูก
ไม่กี่สัปดาห์ต่อมา
ผมไล่เธอไปทำแท้ง
ฉันอยากมีลูก
ผมบอกคุณได้เลยว่า
ผมรู้ดี ผมหมายถึง...
ผมแน่ใจว่าผมตัดสินใจได้ถูกต้อง
แต่ทุกวันที่ผ่านพ้นไป
ผมหวังให้ตัวเองเลือกต่างออกไป
ถ้าคุณไม่คิดจะเก็บ...
เด็กในท้องไว้ ถ้าคุณตัดสินใจเช่นนั้น
ก็อย่าบอกเขาเด็ดขาดว่าคุณท้อง
แต่ถ้าคุณเลือกจะเก็บเด็กไว้
ก็จงทุ่มให้เขาหมดใจทุกครั้งที่มีโอกาส
นั่นคือคำแนะนำที่ผมจะให้คุณได้ เทรซี่
ผมต้องไปแล้ว
วิลเลี่ยมคะ
ขอบคุณ
1. ตะกละ 2. ละโมบ
3. เกียจคร้าน 4. อิจฉา
5. โมหะ 6. หยิ่งยโส
7. ราคะ
เจ้าของห้องเช่าบอกว่า มีซองใส่เงินสอดไว้ที่ตู้ไปรษณีย์
ทุกวันแรกของเดือน
เขาระบุว่า...
"ผมไม่เคยได้ยินเสียงบ่นสักแอะ จากผู้เช่าห้อง 306
ไม่เคยมีใครร้องเรียนเรื่องเขา
เขาเป็นผู้เช่าที่ดีสุดที่ผมเคยเจอ"
ใช่เลย ผู้เช่าในฝัน
ผู้เช่าที่เป็นอัมพาต ลิ้นขาด
แถมจ่ายค่าเช่าตรงเวลา
- ผมเบื่อที่ต้องรอแล้ว - มันคือหน้าที่
ทำไมเราไม่ออกไปข้างนอก
ทำไมได้แต่นั่งรากงอก รอให้ไอ้วิกลจริตนั่นลงมืออีก
อย่าทำพลาดด้วยการ เหมารวมว่าเขาวิกลจริต
ก็เห็นอยู่ว่ามันบ้า ดูนั่นสิ
ป่านนี้มันคงใส่กางเกงใน ของคุณยายเต้นรำไปทั่ว
เอาเนยถั่วทาตัว
- ว่าไหมล่ะ - ผมไม่คิดอย่างนั้น
มันดวงดีได้ไม่ตลอดแน่
เรื่องนี้ไม่ได้ขึ้นอยู่กับดวง
เราไปอพาร์ตเมนต์นั่น 1 ปีพอดี หลังจากที่เขามัดวิคเตอร์ไว้กับเตียง
1 ปีนับจากวันนั้น
- เขาอยากให้เราไปที่นั่น - มันก็ยังไม่แน่
แน่ซะยิ่งกว่าแน่
ข้อความที่เขาทิ้งไว้
เป็นคำพูดที่สื่อถึงเรา
"หนทางอันทุกข์ยากและยาวไกล เพื่อหลุดพ้นจากนรกสู่แสงสว่าง"
ช่างมันสิ แล้วไง
เขาคาดการณ์ได้ถูกต้อง
นึกถึงความมุ่งมั่นที่จะ มัดคนคนนึงไว้หนึ่งปีเต็มสิ
ตัดมือเขาเพื่อนำลายนิ้วมือ มาแปะเป็นข้อความ
ใส่สายสวนปัสสาวะที่องคชาติ
หมอนี่มีแบบแผน พิถีพิถัน ที่ร้ายสุดคือมีความอดทน
เขามันจิตป่วน
แค่มีบัตรห้องสมุด ไม่ได้ทำให้เขาเป็นปรมาจารย์
- คุณมีเงินเท่าไหร่ - 50 เหรียญ
ไปลงพื้นที่กัน เร็วเข้า
เราจะร่างรายชื่อ
ชื่อแรกสุดคือ "เพอร์กาทอรี่" "แคนเทอเบอรี่ เทลส์"
หนังสือทุกเล่มที่เกี่ยวกับบาป 7 ประการ
- ถามตัวเองว่า... - เดี๋ยวก่อนสิ
เขาจะอ่านอะไรเพื่อทำสิ่งที่เขาทำ
ตอนนี้เขาสนใจอะไร
เช่น "แจ๊ค เดอะ ริปเปอร์"
- เราจะไปไหน - ห้องสมุด
"คนบาปแห่งเยรูซาเล็ม" "บาปมหันต์ทั้ง 7 ประการ"
"ตัวตนอันว่างเปล่า: บาปและผลแห่งบาป"
คูปองจ้า คูปองฟรี
คูปองลดราคา
ร้านนี่ผ่านการตรวจสุขอนามัย ของสาธารณสุขมาได้ไง
ไปนั่งฝั่งตรงข้ามได้มั้ย เดี๋ยวเขาจะหาว่าเราเดทกัน
เอาเงินมา
เดี๋ยวให้แน่ แต่ผมไม่รู้ว่า เรากำลังทำอะไรกันอยู่
พับผ่าสิ
- ซอเมอร์เซท เป็นไงบ้าง - ก็ดี
- มีคู่ขามาด้วยก็ไม่บอก - ไม่มีปัญหาหรอกน่า
นั่งก่อนสิ
ถ้าไม่ใช่คุณ ผมไม่เสี่ยงทำแบบนี้แน่
หวังว่าคงไม่มีอะไรหมกเม็ด
- แน่นอน - ได้เลย
รออีกชั่วโมงนึง
ได้เลย ไม่ต้องรีบ
ใช้เงินได้คุ้มค่าจริง ๆ
แน่นอน
เอาล่ะ
การที่ผมเล่าเรื่องนี้ให้ฟัง แปลว่าผมไว้ใจคุณมากกว่าใคร
ดีเลย เพราะผมอยากชกคุณเต็มแก่
มันอาจไม่มีอะไรก็ได้ แต่ต่อให้มี มันก็ไม่สำคัญอะไร
ผู้ชายที่ร้านพิซซ่านั่น เป็นเพื่อนจากเอฟบีไอ
ชายตัวเหม็นนั่นรึ
หลายปีแล้วที่เอฟบีไอเชื่อมต่อ ระบบห้องสมุดเพื่อติดตามผล
- ประเมินค่าปรับงั้นรึ - ไม่ใช่ สังเกตพฤติกรรมการอ่าน
- ฟังนะ - อะไร
หนังสือบางเล่มส่อนัย
เช่นหนังสืออาวุธนิวเคลียร์ ชีวประวัติฮิตเลอร์
ผู้ขอยืมหนังสือที่ส่อนัยนี้
จะถูกส่งผ่านข้อมูล ไปยังคอมฯของเอฟบีไอ
เดี๋ยวสิ มันผิดกม.ไม่ใช่รึ
เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับกฎหมาย
เรา...
เราใช้เป็นข้อมูลโดยตรงไม่ได้ แค่ใช้เป็นแนวทางเท่านั้น
มันอาจฟังดูงี่เง่า แต่เราทำบัตรห้องสมุดไม่ได้
ถ้าไม่มีบัตรประจำตัว กับบิลค่าโทรศัพท์รอบล่าสุด
- งั้นพวกเขาก็ลิสต์รายชื่อไว้ - ใช่เลย
ถ้าอยากรู้ว่าใครอ่าน "เพอร์กาทอรี่" "พาราไดซ์ ลอสท์"
และ "เฮลเตอร์ สเกลเตอร์" คอมฯของเอฟบีไอจะบอกเรา
- มันอาจบอกชื่อให้เรารู้ - ก็อาจเป็นได้
อาจเป็นชื่อของนักศึกษาที่เขียน รายงานอาชญากรรมในศตวรรษที่ 20
อย่างน้อยคุณก็ได้ออกจากออฟฟิศ
ไปตัดผมซะไป
- คุณรู้เรื่องพวกนี้ได้ไง - ผมไม่รู้
- คุณก็ด้วย - ใช่เลย
"เดอะ ดีไวน์ คอเมดี้" "ประวัติศาสตร์นิกายคาทอลิก"
มีหนังสือชื่อ "ฆาตกรและคนบ้า"
"การสืบคดีฆาตกรรมยุคใหม่ ที่แสดงถึงความเลือดเย็น
ของการจองจำมนุษย์" จองจำงั้นรึ
- ไม่ใช่อย่างที่คุณคิด - โอเค
"เดอะ มาร์คีส์ เดอ ชาเด"
- "เดอะ มาร์คีส์ เดอ ซาด" - อะไรก็ช่าง
"งานเขียนของนักบุญโธมัส อควี..."
นักบุญโธมัส อควีนัส อยู่นี่ไง
เขาเขียนถึงบาปมหันต์ 7 ประการ
- มีแค่นี้ใช่มั้ย - ใช่
- ไปสืบดูกัน - โจนาธาน โด
จะเป็นใครก็ช่าง
- แน่ใจนะว่าใช่ชื่อนี้ - แน่ใจสิ
คุณก็เห็นนี่ จอห์น โด
ถ้าคุณอยากกลับ ผมก็จะกลับ
ไปดูหน้าเขากัน แวะไปคุยกับเขา
นี่มันบ้าชัด ๆ
ก็แค่คุยกับเขา
"โทษครับ คุณใช่ฆาตกรต่อเนื่องรึเปล่า"
ถึงแล้ว
เปิดฉากเจรจาเลย
เห็นว่ามีสาลิกาลิ้นทองไม่ใช่รึ
แอบคุยกับเมียผมมาละสิ
ปัญญาอ่อนชะมัด
ทำอย่างกับนางฟ้าชาร์ลี
ได้ชื่อจากคอมพิวเตอร์
มิลส์
บ้าฉิบ
- คุณโดนยิงรึ - เปล่า
เขาหนีลงบันไดไปแล้ว
ชั้น 5
มิลส์
แม่ขา
เเม่
นี่ตำรวจ ที่นี่มีประตูหลังมั้ย
ล็อกประตูซะ
- นี่มันบ้าอะไรกัน - อย่าออกมาตรงทางเดิน
หมอบลง
เฮ้
หมอบลง
แม่งเอ๊ย
ออกไปให้พ้น
โอ๊ย หนวกหูโว้ย
บ้าชะมัด
อย่าขวางทาง หลีกไป
มิลส์
ไม่นะ
มิลส์
- เป็นอะไรรึเปล่า - ผมยังไหว
ผมยังไหว
- นั่นคุณจะไปไหน - ผมจะเข้าไป
ไม่ได้ ๆ รอเดี๋ยว ๆ
- รอก่อน - ยังจะรออะไรอีก
- เขายิงใส่เรา - คุณเข้าไปไม่ได้
- ทำไมจะไม่ได้ - เราไม่มีหมายค้น
เรามีเหตุผลสมควร
คิดดูให้ดีสิว่าเรามาที่นี่ได้ไง
- ผมบอกใครเรื่องนี้ไม่ได้ - ไม่เอาน่า หลีกไป
เราไม่มีเหตุผลที่จะอยู่ที่นี่
- ฟังผมก่อนได้มั้ย - หลีกไป
- ฟังผมให้ดี ฟังสิ - หลีกไปให้พ้น
ก็ได้ ๆ ผมเสียใจ
แต่ช่วยตั้งใจฟังสักนิดได้มั้ย
ถ้าบุกเข้าไปแบบนี้ เราจะฟ้องร้องดำเนินคดีไม่ได้
หมอนั่นจะลอยนวล คุณต้องการแบบนั้นรึ
กว่าจะได้หมายค้น ก็คงมีคนตาย... ลืมไปได้เลย
- เราต้องหาเหตุผลที่จะเคาะประตู - ไม่ ไม่
คิดดูให้ดีสิ
ตกลงมั้ย
ตกลง ได้เลย
คุณพูดถูก ผมกำลังสับสน
คุณเป็นฝ่ายถูกเสมอ
ไม่มีประโยชน์ที่จะเถียงกันอีก
นอกจากคุณจะซ่อมมันได้
ไอ้บ้องตื้น
เราเหลือเงินอีกเท่าไหร่
ฉันสังเกตว่าเขาไปข้างนอกบ่อยมาก
ตอนที่เกิดเหตุฆาตกรรม ฉันเลย...
- ฉันเลย... - คุณเลยโทรหานักสืบซอเมอร์เซท
ใช่แล้ว ฉันเลยโทรหาคุณนักสืบ เพราะหมอนี่ดูน่าขนลุก
เหตุฆาตกรรมรายนึงเกิดขึ้นที่ตรงโน้น
- ผมจะเล่าที่เหลือให้ฟังเอง - ฉันเลยโทรแจ้งตำรวจ
- คุณเข้าใจแล้วนะ - ผมเข้าใจแล้ว
- ให้เธอไปเซ็นชื่อ คุณต้องเซ็นชื่อ - โอเค
โอเคนะ ดีมาก ๆ ๆ
- เอาล่ะ - คุณทำดีแล้ว
- ฉันทำตามที่คุณบอก - ทางนี้ครับ
คุณมีเงินค่าอาหารแล้ว งั้นก็ไปกินซะ
ทุกคนไปรอด้านนอก
วิคเตอร์
"ร้านเครื่องหนังไวลด์บิล"
ซอเมอร์เซท
- ซอเมอร์เซท - ว่าไง
- มีอะไร - เราเจอเขาแล้ว
คุณพูดเรื่องอะไร
ช่างภาพที่บันไดนั่น
เราเจอเขาแล้ว แต่กลับปล่อยเขาไป
แน่ใจนะว่าใช่เขา
อืม ใช่เลย
- เอาไปลงประกาศ - ได้เลย
เราไม่พบอะไรเลย ทั้งสลิปเงินเดือน สมุดนัด ที่อยู่
- หาได้ดีสุดแค่ใบเสร็จ - หาต่อไป
ฉันจะให้ดูอะไร มันอยู่ใต้เตียง
แหล่งเงินแหล่งเดียวของเขา
พูดจริงอ่ะ เรายึดเงินเขาได้ โคตรชอบเลย
- มีอีกเรื่องนึง - ว่าไง
แต่คุณอาจไม่เชื่อ เรายังไม่พบรอยนิ้วมือเลย
- ไม่แม้แต่รอยเดียว - คุณพูดถูก ผมไม่ชอบ หาต่อไป
หาคนมาช่วยหน่อยสิ
ผมทำเต็มที่แล้ว ได้อะไรจากสมุดนี่บ้าง
มีสมุดจดสองพันเล่มอยู่บนหิ้ง
แต่ละเล่มมีอยู่ 250 หน้า
มันพูดถึงการฆาตกรรมบ้างมั้ย
"เราคือหุ่นเชิดน่าสมเพช เต้นรำอยู่บนเวทีที่แสนต่ำทราม
เราสนุกกับการเต้นรำและเอากัน โดยไม่แยแสใด ๆ ทั้งสิ้น
โดยไม่รู้เลยว่าเรานั้นไร้ค่า
ว่าเราไม่ได้เป็นไปตามที่ฟ้าลิขิต"
รอเดี๋ยว ยังมีอีกเพียบ
"วันนี้ที่รถไฟใต้ดิน ชายคนนึงเดินมาคุยกับฉัน
ชายขี้เหงาคนนี้ชวนคุย เรื่องดินฟ้าอากาศสัพเพเหระ
ฉันพยายามทำท่าพอใจและมีส่วนร่วม
แต่ฉันเริ่มปวดหัว จากความน่าเบื่อของเขา
ฉันแทบไม่สังเกตว่ามันเกิดขึ้น แต่ทันใดนั้นฉันก็อ้วกใส่เขา
เขาไม่พอใจนัก แต่ฉันอดหัวเราะไม่ได้"
ไม่ลงวันที่ไว้
วางไว้บนหิ้งโดยไม่เรียงลำดับ
แค่พรั่งพรูความคิดลงบนแผ่นกระดาษ
น่าจะทำมาทั้งชีวิต
ถ้าให้คน 50 คนผลัดกันอ่าน 24 ชั่วโมง ก็ยังต้องใช้เวลาถึง 2 เดือน
ผมรู้ ๆ ๆ
โทรศัพท์ดังมาจากไหน
โทรศัพท์อยู่ไหน
เงียบ ๆ กันหน่อย
- ฮัลโหล - ฉันชื่นชมนายจริง ๆ
ไม่รู้ว่านายหาฉันเจอได้ไง คิดดูสิว่าฉันแปลกใจแค่ไหน
นี่ยิ่งทำให้ฉันนับถือ ผู้รักษากฎหมายมากขึ้นทุกวัน
ขอบใจนะ จอห์น
- ฉันจะบอกให้... - ไม่ ฟังฉันให้ดี
ฉันจะปรับตารางงานซะใหม่ เนื่องจากเหตุขัดข้องในวันนี้
ฉันแค่โทรมาแสดงความชื่นชม
ขอโทษที่ต้องทำร้ายพวกนายคนนึง แต่ฉันไม่มีทางเลือกนี่นา ว่ามั้ย
นายคงจะรับคำขอโทษจากฉันนะ
ฉันอยากพูดมากกว่านี้ แต่ไม่อยากทำลายเซอร์ไพรส์
ปรับตารางงานซะใหม่ เนื่องจากเหตุขัดข้องในวันนี้
อัดไว้ได้แล้ว
ทุกคน กลับไปทำงานซะ
คุณพูดถูก
- เขากำลังสั่งสอน - ใช่แล้ว
เหตุฆาตกรรมนี่คือสิ่งที่เขาเทศนาเรา
ฟังนะ เรารู้จักเขาแล้ว เรารู้จักเขา ๆ
สาวผมทองนี่ใคร
น่าจะเป็นอีตัว
คงงั้นมั้ง
เธอเตะตาจอห์น โด
"ร้านเครื่องหนังไวลด์บิล"
เขามารับของไปเมื่อคืน
- เมื่อคืน - ใช่
- ชายคนนี้ใช่มั้ย - ใช่ จอห์น โด
ชื่อเขาจำง่าย แถมเดินขาเป๋
- เขาให้คุณทำอะไร - ผมถ่ายรูปเก็บไว้ รอเดี๋ยว
มันแจ่มสุด ๆ
ผมนึกว่าเขาเป็นศิลปินด้านการแสดง
พวกที่ชอบฉี่ใส่ถ้วยบนเวทีแล้วดื่มมันน่ะ
ศิลปะการแสดง
ผมว่าผมคิดราคาถูกไป
คุณทำสิ่งนี้ให้เขารึ
ใช่ แปลกกว่านี้ก็เคยทำ แล้วไง
เจอสาวผมทองแล้ว
ขอรูปคืนด้วย
ขอรูปคืน
ไอ้สันดาน
- รีบออกมาซะ - ฉันจะออกไป แต่พวกนาย...
- ออกมาจากบู๊ตนั่น - ฉันอยู่ในกรงนี่ตลอด
- โอเคมั้ย - อย่ามากวนตีนฉัน
ตามมาทางนี้
หรี่เสียงเพลงลงหน่อยได้มั้ย
พยายามอยู่ เรากำลังตามหาตัวเขา
แผนกฆาตกรรมใช่มั้ย
- รีบมาดูนี่เร็ว - ได้สิ
"ราคะ"
ใจเย็น ๆ จับตัวเขาไว้
ถอดมันออกให้ที
ถอดมันออกเร็ว
- ถอดมันออก - พาเขาออกไปซะ
พาเขาออกไปเดี๋ยวนี้
ว่ามา ผมอยากฟังอีก
- เล่าให้ผมฟังอีก - ผมไม่รู้
คุณไม่ได้ยินหรือเห็น อะไรที่ผิดหูผิดตาเลยรึ
- ไม่เลย - ไม่เลย
เขาถามว่าผมแต่งงานรึยัง
- ผมเห็นเขาถือปืนไว้ในมือ - ผู้หญิงนั่นอยู่ไหน
ใครนะ ใครกัน
โสเภณีคนนั้น เธออยู่ไหน
มีคนมาที่ร้านของคุณ
พวกเขาอยากลงไปเล่นจ้ำจี้
หรืออะไรก็ช่าง
- พวกเขาต้องมาหาคุณใช่มั้ย - ใช่
คุณไม่เห็นใครเลยรึ
คนที่ถือห่อของ สะพายเป้ เหน็บของไว้ใต้แขน
ทุกคนที่ไปที่นั่นต่างก็ พกของไว้ใต้แขนทั้งนั้น
บางคนหิ้วมาเต็มกระเป๋าด้วยซ้ำ
เธอนั่งอยู่บนเตียง
ใครมัดเธอไว้ คุณหรือเขา
คุณชอบอาชีพที่ทำมั้ย
- ชอบสิ่งที่ได้เห็นมั้ย - ไม่เลย
ผมไม่ชอบ
แต่ชีวิตมันก็แบบนี้ไม่ใช่รึ
เขาใช้ปืนขู่กรรโชก
เขาบังคับให้ผมทำ
เขาสวมอุปกรณ์นั่นให้ผม
บังคับให้ผมใส่มัน
แล้วก็บอกให้ผมอึ๊บเธอ
แล้วผมก็ทำ ผมอึ๊บเธอ
พระเจ้า พระเจ้า
เขาเอาปืนยัดปากผม
ปืนนั่นอยู่ในคอผม
ให้ตายสิ
พระเจ้า พระเจ้า
ช่วยผมด้วย ได้โปรดช่วยผมด้วย
ขอร้องล่ะ ช่วยผมด้วย
เรื่องนี้จบไม่สวยแน่
- มันเป็นไปไม่ได้ - แค่จับเขาได้ ผมก็พอใจแล้ว
ถ้าเราจับจอห์น โดได้ แล้วเขาเป็นคนชั่วช้า
ถ้าเขาเป็นซาตานมาเกิด นั่นก็คงเป็นไปตามที่เราคาดไว้
แต่เขาไม่ได้ชั่วช้า
เขาเป็นแค่มนุษย์คนนึง
รู้มั้ย
การที่คุณเอาแต่พร่ำบ่น สาธยายเรื่องพวกนี้ให้ฟัง
ถ้าคิดว่าจะเตรียมผมให้พร้อม รับความลำบาก งั้นก็ขอบคุณแต่...
แต่คุณต้องเป็นฮีโร่
คุณอยากเป็นผู้พิชิต ซึ่งนั่นไม่ใช่สิ่งที่คนทั่วไปไม่ต้องการ
พวกเขาอยากกินชีสเบอร์เกอร์ นั่งเล่นหวย ดูทีวี
คุณเป็นแบบนี้ได้ไง
ผมอยากรู้
มันไม่ได้มาจากสิ่งใดสิ่งหนึ่ง
ว่าต่อสิ
ผมแค่คิดว่าผมทนอยู่ต่อไปไม่ได้ ในที่ที่อ้าแขนรับความไม่แยแส
ราวกับมันเป็นคุณธรรม
คุณไม่ได้ต่างหรือดีกว่าคนอื่น
ผมก็ไม่ได้บอกว่าผมต่างหรือดีกว่าใคร
ผมแค่สมเพชน่ะ สมเพชเวทนา
ความไม่แยแสคือทางแก้
มันง่ายกว่าที่จะหลงลืมตัวไปกับ ยาเสพติด แทนที่จะรับมือกับชีวิต
- ใช่เลย - มันง่ายกว่าที่จะขโมยของที่อยากได้
- มากกว่าหามาได้เอง - ใช่เลย
มันง่ายกว่าที่จะทุบตีลูก แทนที่จะเลี้ยงดูลูก
ความรักต้องใช้ความพากเพียรทุ่มเท
เรากำลังพูดถึงคนที่ป่วยทางจิต
เรากำลังพูดถึงคนที่สติวิปลาส
- ไม่ใช่เลย ผิดแล้ว - ใช่สิ อย่างวันนี้ไง
เรากำลังพูดถึงชีวิตประจำวัน
คุณจะทำตัวใสซื่อแบบนี้ไม่ได้
ไปให้พ้นเลย
ฟังที่คุณพูดเข้าสิ
คุณว่าปัญหาของมนุษย์ คือพวกเขาไม่แคร์
ผมจึงไม่ต้องแคร์ใคร
นั่นไม่สมเหตุผล รู้มั้ยทำไม
- คุณแคร์งั้นรึ - อยากรู้...
- ถูกเผงเลย - และคุณจะสร้างความแตกต่างงั้นรึ
อะไรก็ช่าง ประเด็นคือ ผมไม่คิดว่าที่คุณลาออก
เพราะคุณเชื่อในสิ่งที่พูดออกมา
ผมว่าคุณอยากเชื่อในพวกเขา เพราะงั้นคุณถึงลาออก
คุณอยากให้ผมเห็นด้วยและพูดว่า "ใช่เลย ๆ ๆ คุณพูดถูก
สังคมมันเลวทรามฟอนเฟะ
เราควรย้ายไปอยู่กระท่อมไม้"
แต่ไม่เลย
ผมจะไม่พูดแบบนั้น
ผมไม่เห็นด้วยกับคุณ จริง ๆ นะ
ผมทำไม่ได้
ผมจะกลับบ้านแล้ว
ยังไงก็ขอบใจนะ
ผมรักคุณ ที่รัก
รักมากเหลือเกิน
รักมากที่สุด
ฉันรู้
"วันอาทิตย์"
911 มีเหตุด่วนอะไรครับ
- ว่าไงนะครับ - ผมลงมือทำอีกแล้ว
"หยิ่งยโส"
พบอะไรบ้าง
ยานอนหลับ
ทากาวติดไว้กับมือข้างนึง
อีกข้างติดไว้กับโทรศัพท์
เห็นสิ่งที่เขาทำมั้ย
เขากรีดหน้าเธอ
แล้วพันผ้าไว้
โทรให้คนช่วย แล้วคุณจะรอด
แต่คุณจะเสียโฉม
หรือจะจบชีวิตตัวเองให้พ้นทุกข์ไปซะ
ให้ตายสิ
เขาเฉือนจมูกเธอ
กรีดหน้าเธอ
เขาเพิ่งลงมือสด ๆ ร้อน ๆ
ฟังนะ
ผมจะอยู่ต่อจนกว่าจะจบเรื่อง มีสองสิ่งที่น่าจะเกิดขึ้น
เราจับเขาได้หรือไม่เขาก็ฆ่าคนจนครบ แล้วคดีนี้ก็จะค้างเติ่งไปอีกหลายปี
ไม่จำเป็นต้องช่วยผมหรอก ขอบคุณ แต่ผมจัดการได้
ผมขอให้คุณรับผมเป็นคู่หูต่ออีกไม่กี่วัน
คุณต่างหากที่ช่วยผม
คุณก็รู้ว่ายังไงผมก็ตกลง
- เรามาถึงแล้ว - ยอดมาก
ภรรยาคุณโทรมา รีบซื้อเครื่องตอบรับซะ
คุณนักสืบ
หลังจากนี้แล้วผมจะไป
- ไม่แปลกใจเลย - คุณนักสืบ
ตามหาผมอยู่ไม่ใช่รึ
อย่าขยับ นอนลงกับพื้น
อย่าเข้าใกล้เขา
- นอนลงกับพื้น - ผมรู้จักคุณนี่
นอนลงเดี๋ยวนี้
เอาตัวแนบกับพื้น ไอ้ชาติชั่ว
เร็วเข้า นอนลง
นอนลงไป ไอ้ระยะ ย่อตัวลง
เร็วเข้า อย่าชักช้าร่ำไร
ทีนี้ก็กดจมูกแนบพื้น
พับผ่าสิ นี่มันอะไรกัน
ผมอยากคุยกับทนาย
ไอ้ฉิบหาย
เขาตัดผิวส่วนปลายเล็บออก
เราถึงไม่พบรอยนิ้วมือ ในอพาร์ตเมนต์เขาเลย
ดูเหมือนเขาจะทำมานานแล้ว
แล้วบัญชีธนาคารกับปืนล่ะ
สืบหมดแล้วแต่เจอทางตัน
ไม่มีประวัติบัตรเครดิต ไม่มีบันทึกการจ้างงาน
บัญชีธนาคารเพิ่งเปิดใช้ได้ห้าปี มีแต่กระแสเงินสด
เราถึงกับแกะรอยเฟอร์นิเจอร์เขา
สิ่งเดียวที่เรารู้เกี่ยวกับเขาในตอนนี้
คือเขาร่ำรวย มีการศึกษาและบ้าสุด ๆ
เพราะเขาเลือกที่จะเป็นจอห์น โด
- เราจะได้ซักฟอกเขาเมื่อไหร่ - ไม่ได้
- เขาจะไปขึ้นศาล - ว่าไงนะ
ไม่มีทางที่เขาจะมามอบตัวแบบนี้
มันไม่สมเหตุผล
แต่เขาก็นั่งอยู่นี่แล้ว ไม่มีอะไรที่สมเหตุผล
- เขายังทำงานไม่จบ - เขาแค่มาเยาะเย้ยเรา
แล้วเราก็ยืนดูเหมือนคนโง่ คุณรู้ว่าผมพูดถึงอะไร
เป็นครั้งแรกที่คุณกับผมเห็นตรงกัน
- เขาไม่ยอมรามือง่าย ๆ - แล้วมันอะไรกันแน่
เขายังเหลืออีกสองศพเพื่อให้ ผลงานชิ้นเอกเสร็จสมบูรณ์
ต้องรอคำแก้ต่างจากเขา
ลูกความผมว่ายังมีอีกสองศพ มีเหยื่ออีกสองรายที่ถูกซ่อนไว้
เขาจะพานักสืบมิลส์ กับซอเมอร์เซทไปดูศพ
เฉพาะนักสืบมิลส์กับซอเมอร์เซท ตอนหกโมงเย็นวันนี้
ทำไมถึงเป็นเรา
เขาว่าเขาชื่นชมพวกคุณ
มันเป็นส่วนหนึ่งของเกม
เขาอ้างว่าถ้าคุณนักสืบไม่รับข้อเสนอนี้
- ก็จะไม่มีใครได้พบศพที่ว่านี้อีก - แต่ผมยอมทิ้งศพให้เน่า
ฟังนะ
เราได้ตัวเขาแล้ว
ถูกขังอยู่ที่ชั้นล่าง มันจบแล้ว
เขาได้ห้องพักพร้อมอาหารฟรี แถมมีเคเบิ้ลทีวีให้ดูฟรี ๆ
เมียผมไม่มีเคเบิ้ลดูด้วยซ้ำ จะมาพูดให้เสียเวลาทำไม
- มิลส์ - ไม่ เรื่องนี้มันมีพิรุธ
ส่วนหมอนี่...
นายนั่นแหละ นั่งยิ้มแป้นใส่สูทราคาแพง
- ต่อรองให้ไอ้สัตว์นรก ผมไม่ชอบเลย - มิลส์
ผมรับใช้ลูกความตามกฎหมาย
- สุดความสามารถ - ให้ตายสิ
- เพื่อผลประโยชน์ของลูกความ - อย่ามาต่อรองกับเรา คุณสวาร์
ลูกความผมแจ้งว่าถ้าคุณไม่รับข้อเสนอ
เขาจะร้องศาลว่าเป็นบุคคลวิกลจริต
ก็ให้มันลองดูสิ
ผมก็อยากเห็นเหมือนกัน
ไม่เอาน่า เรารู้ดีถึงธรรมชาติ ของอาชญากรรมประเภทนี้
ผมใช้คำร้องนี้ช่วยเขาออกมาได้
ผมจะไม่ยอมให้คนร้ายรายนี้ลอยนวล
เขาว่าถ้าคุณยอมรับข้อเสนอ ภายใต้เงื่อนไขของเขา
เขาจะเซ็นรับสารภาพเต็มข้อหา และยอมรับผิดเดี๋ยวนี้
นี่คดีคุณ ตัดสินใจเองละกัน
รับสารภาพเต็มข้อหา
- ผมเอาด้วย - คุณต้องยินยอมทั้งคู่
ถ้าเขาจะอ้างว่าวิกลจริต งั้นบทสนทนานี้คือสิ่งหักล้าง
ความจริงที่ว่าเขาแบล็กเมล์เรา
ลูกความผมขอเตือนว่า ยังมีศพอีกสองราย
นักข่าวจะรุมประณาม
ถ้ารู้ว่าตำรวจไม่ใส่ใจที่จะตามหาศพ
- นำไปทำพิธีฝัง - ถ้ามีสองศพที่ว่านี้จริง
เราได้ผลแล็บจากดาวน์ทาวน์ พวกเขาตรวจเสื้อผ้ากับเล็บของโด
พบเลือดจากตัวโด จากการที่เขาเฉือนนิ้วตัวเอง
เลือดจากผู้หญิงที่ถูกเขากรีดหน้า
และเลือดจากบุคคลที่สามที่ยังระบุไม่ได้
แค่เดินทางไปกับชายที่ไม่มีอาวุธ
มายุติเรื่องนี้กัน
ถ้าหัวของจอห์น โดเปิดออก แล้วมียูเอฟโอบินออกมา
ตั้งสติรับมันให้ดีล่ะ
ได้เลย
ถ้าผมเผลอโกนหัวนมแหว่ง
ประกันแรงงานจะจ่ายให้มั้ย
น่าจะจ่ายให้นะ
- งั้นเหรอ - ถ้าคุณกล้าพอ
ที่จะไปเคลมประกัน ผมจะออกเงินซื้อหัวนมให้เลย
ถ้าขืนยังกลับบ้านดึก เมียผมต้องนึกว่าผมมีกิ๊กแน่
รู้มั้ย
ว่าไง
อะไร
ไปกันเถอะ
ซี-วิคเตอร์-5-5-เทค เคลียร์พื้นที่
ลงจอดเลย
อยู่นั่นไง รถซีดานสีดำที่ 10 นาฬิกา
คุณเป็นใคร จอห์น
คุณเป็นใครกันแน่
หมายความว่าไง
ถึงขั้นนี้แล้ว มันจะเสียหายตรงไหน ถ้าจะเล่าเรื่องคุณให้เราฟัง
ไม่สำคัญว่าผมเป็นใคร ตัวตนของผมไม่มีความหมายอะไร
ขับไปทางซ้ายเรื่อย ๆ ก็พอ
"เข้าสู่เขตเมือง"
เราจะไปไหนกัน
เดี๋ยวก็รู้
เราคงไม่ใช่แค่ไปรับศพสองศพใช่มั้ย
แบบนั้นมันไม่ช็อกพอ
เดี๋ยวจะไม่ได้ลงหนังสือพิมพ์
สมัยนี้ถ้าอยากให้ผู้คนรับฟัง
แค่เดินไปสะกิดไหล่คงไม่พอแล้ว
ต้องเอาค้อนปอนด์ทุบหัว
แล้วทีนี้พวกเขาก็จะหันมาสนใจเต็มที่
แต่คำถามคือ
อะไรทำให้นายเป็นคนพิเศษ จนคนอื่นต้องหันมาฟัง
ผมไม่ได้เป็นคนพิเศษ
ไม่เคยเป็นข้อยกเว้น
แต่นี่คือสิ่งที่ผมทำ มันคืองานของผม
งานของคุณงั้นรึ
ใช่
ฉันไม่เห็นว่ามันจะพิเศษตรงไหน
ไม่จริง
จริงสิ
ที่น่าขันคือผลงานพวกนี้
อีกสองเดือนก็ไม่มีใครสนใจแล้ว
ไม่มีใครแยแส ไม่มีใครจดจำ
คุณยังไม่เห็นภาพรวมที่สมบูรณ์
แต่เมื่อมันจบลง
เมื่อมันเสร็จสมบูรณ์
มันจะเป็น...
ผู้คนจะไม่แทบเข้าใจมัน
แต่พวกเขาจะปฏิเสธมันไม่ได้
เพี้ยนแล้วยังเพ้อเจ้ออีก
ไอ้แผนการใหญ่ของนายนี่นะ จอห์น
อยากให้คุณได้เห็นเร็ว ๆ จัง มันจะต้องน่าสนใจมากแน่
รู้อะไรมั้ย ฉันจะยืนอยู่ข้าง ๆ นาย
เวลาเกิดเรื่องสุดตะลึงนี่ นายจะได้รีบบอกให้ฉันรู้
- เพราะฉันไม่อยากพลาดชม - ไม่ต้องห่วง
คุณไม่พลาดแน่
ไม่พลาดเลยสักอย่าง
ให้รถทัวร์ทิ้งระยะไว้ 2 ไมล์
มีอะไรน่าตื่นเต้นนักรึ
มันอยู่ไม่ไกลแล้ว
"ตำรวจ"
มีเสาไฟฟ้าแรงสูงอยู่ข้างหน้า เตรียมปรับคลื่นความถี่
ฉันมีเรื่องที่คิดยังไงก็คิดไม่ตก
บางทีนายอาจช่วยฉันได้
เวลาที่คนเราเป็นบ้า เหมือนอย่างที่นายเป็น
นายรู้ตัวมั้ยว่านายบ้า
นายอาจนั่งอ่านหนังสือ "คนรักปืน"
ชักว่าวคากองอึ นายเคยฉุกคิดมั้ยว่า
"เหลือเชื่อว่าฉันบ้าได้ถึงขนาดนี้"
พวกนายทำแบบนั้นมั้ย
มันช่วยให้คุณสบายใจ ที่จะตราหน้าผมว่าเป็นคนบ้า
สบายใจสุด ๆ เลย
ผมไม่คาดหวังให้คุณยอมรับอยู่แล้ว
แต่ผมไม่ได้เลือก ผมคือผู้ที่ถูกเลือก
- จะอะไรก็ช่าง - ผมไม่สงสัยว่าคุณเชื่อเช่นนั้น
แต่ดูเหมือนคุณจะมองข้าม ความขัดแย้งที่เห็นอยู่ทนโท่
แปลว่าอะไร
ดีใจที่คุณถาม
ถ้าคุณคือผู้ที่ถูกเลือก
โดยอำนาจเบื้องสูง
และถ้ามือคุณถูกบังคับให้ทำ
งั้นผมว่ามันก็น่าแปลก ที่ดูเหมือนคุณจะสนุกกับมัน
คุณสนุกกับการทรมานคนพวกนั้น
นั่นดูจะไม่สอดคล้องกับ การอุทิศตนเพื่อศาสนา
จอห์น
ผมยังสงสัยว่าผมสนุกกับมัน มากกว่าที่นักสืบมิลส์
จะสนุกกับการได้ใช้เวลา อยู่กับผมในห้องปิดทึบมั้ย
จริงมั้ยล่ะ
คุณจะแฮปปี้แค่ไหนที่ได้ ทำร้ายผมโดยไม่ต้องรับโทษ
อย่าทำร้ายจิตใจกันสิ
- ฉันไม่มีวัน... - ที่คุณไม่ทำ เพราะมีผลลัพธ์ตามมา
แต่มันฉายอยู่ในแววตาคุณ
ไม่ผิดที่เราจะสนุกกับงานที่ทำ
ผมไม่ปฏิเสธแรงขับส่วนตัว ที่คนบาปพวกนี้จะได้รับผลกรรม
เดี๋ยวสิ ฉันนึกว่านายแค่ฆ่าคนบริสุทธิ์
บริสุทธิ์งั้นรึ จะพูดให้ขำรึไง
ชายอ้วนอุ้ยอ้าย
ชายน่ารังเกียจที่แทบลุกขึ้นยืนไม่ได้
ชายที่ถ้าคุณเห็นเขาตามถนน ก็คงชี้ให้เพื่อนดูเพื่อล้อเลียนเขา
ชายที่ถ้าคุณเห็นเขาตอนกินข้าว
คุณก็คงกินข้าวไม่ลงแน่
จากนั้นผมก็เลือกทนายนั่น ซึ่งคุณทั้งคู่คงแอบขอบคุณผมอยู่
นี่คือชายที่อุทิศทั้งชีวิต
เพื่อหาเงินด้วยการโกหก ในทุกลมหายใจเข้าออก
ด้วยการช่วยเหลือฆาตกรและโจรข่มขืน
- ฆาตกร - ผู้หญิงคนนึง
- ฆาตกรเหมือนนายน่ะรึ - ผู้หญิงคนนึง
ที่ภายในนั้นอัปลักษณ์ ซะจนเธอทนมีชีวิตอยู่ไม่ได้
ถ้าไม่อาจสวยจากภายนอกได้
แล้วก็พ่อค้ายา พ่อค้ายาที่ชอบตุ๋ยเด็ก
และอย่าลืมอีตัวที่แพร่เชื้อโรคด้วยล่ะ
มีแต่ในโลกอันโสมมนี้เท่านั้น
ที่คุณจะกล้าพูดได้ว่าคนพวกนี้บริสุทธิ์
แต่นั่นแหละประเด็น
เราเห็นบาปมหันต์อยู่ทั่วทุกมุมถนน
ในทุกบ้าน แต่เราฝืนทนกับมัน
เราฝืนทน เพราะมันเป็นเรื่องธรรมดา
เป็นเรื่องซ้ำซาก
เราทนอยู่กับมันทั้งเช้าสายบ่ายค่ำ
แต่ไม่อีกต่อไปแล้ว
ผมจะทำให้ดูเป็นแบบอย่าง
สิ่งที่ผมทำลงไปนั้นจะเป็น...
สิ่งที่ชวนให้คิด
ชวนให้ศึกษา
ชวนให้ทำตาม
ไปตลอดกาล
ใช่เลย
หลงละเมอเพ้อพก
คุณควรจะขอบคุณผม
ทำไมกันล่ะ จอห์น
เพราะคุณจะเป็นที่จดจำหลังจากนี้
รู้ไว้ด้วยว่าเหตุผลเดียวที่ผมอยู่ที่นี่
เพราะผมอยากจะอยู่
ไม่จริง เราจะจับนายได้ในที่สุด
งั้นเหรอ
แล้วคุณมัวทำอะไร ยื้อเวลา เล่นสนุกกับผม
ปล่อยให้คนบริสุทธิ์ตายไปห้าคน จนกระทั่งรู้สึกว่าอยากวางกับดัก
บอกซิว่าคุณมีหลักฐานอะไร ที่จะใช้มัดตัวผมให้ดิ้นไม่หลุด
ก่อนที่ผมจะเดินมามอบตัวกับคุณ
จอห์น ใจเย็น ๆ
ฉันจำได้ว่าเราไปเคาะประตูห้องนาย
จริงด้วยสิ
และผมก็จำได้ว่าผมฟาดหน้าคุณแหก
ที่คุณรอดมาได้ เพราะผมไม่ฆ่าคุณ
- ถอยกลับไป - ผมไว้ชีวิตคุณ
ถอยกลับไป
จำเรื่องนั้นไว้ทุกครั้งที่คุณส่องกระจก
เพื่อดูหน้าตัวเองไปตลอดชีวิต
หรือผมควรจะพูดว่า
- ตลอดชีวิตคุณที่ผมยั้งมือไว้ - ถอยกลับไป
ถอยกลับไป ไอ้จิตหลุด หุบปากซะ
นายไม่ใช่พระผู้ไถ่ นายก็แค่หนังประจำสัปดาห์
อย่างมากก็แค่รูปบนเสื้อยืด
อย่าขอให้ผมเห็นใจคนพวกนี้
ผมเลิกไว้อาลัยให้พวกเขา
เหมือนที่ทำกับคนนับหมื่น ที่ตายในโซดอมกับโกมอร์ราห์
จะบอกว่าคุณทำงานให้กับพระเจ้างั้นรึ
พระเจ้ามีแนวทางที่เป็นปริศนา
เห็นเสาไฟฟ้าแรงสูงนั่นมั้ย
- นั่นคือที่ที่เราจะไปกัน - เห็นเป้าหมายแล้ว
อยู่ที่ 9 นาฬิกาของคุณ ตามถนนเส้นนั้นไป
สัญญาณขาดหายไป ไวกิ้ง
มันเลี่ยงไม่ได้ เราอยู่ในดงเสาไฟฟ้าแรงสูง
เห็นชัดว่าที่นี่ไม่มีคนดักซุ่มอยู่
- ไม่มีอะไรทั้งนั้น - ลงจอดใกล้ ๆ ไม่ได้
พวกเขาจะอยู่หลังเราในอีก 2 นาที
ให้คุณบินขึ้นไปซะ
30 วินาที ไปที่จุดมาร์คทางตะวันออก
ผมจะพาเขาออกมา
เป้าหมายหยุดนิ่งแล้ว
เราเห็นคุณแล้ว
ลงจากรถ
ช้า ๆ
หยุดก่อน
รออยู่นี่
เจออะไรมั้ย
หมาตาย
ไม่ใช่ฝีมือผม
เราเตรียมสแตนด์บายไว้แล้ว
กี่โมงแล้ว
- ทำไม - ก็แค่อยากรู้
หนึ่งทุ่มหนึ่งนาที
ใกล้แล้ว
ไปดูกันเลย
ทางนี้
นกเหล็ก 2 เข้าไปใกล้อีก
นี่นกเหล็ก 2 พวกเขาเดินไปจากรถ
เราจะเข้าไปใกล้อีก
เห็นพวกเขาแล้ว เข้าไปใกล้อีก
พอก่อน ๆ รออยู่ตรงนั้น
มิลส์
ย่อตัวลง ย่อตัวลง
เฝ้าเขาไว้
เขาไปโน่นแล้ว
ดีเลย เราจะได้คุยกัน
มีรถตู้แล่นเข้ามา
จับตาดูชายชุดแดงไว้ อย่าละสายตาจากชายชุดแดง
เขาขับออกไปหารถตู้ บินต่ำไว้
มีรถตู้แล่นมาตามถนนจากทิศเหนือ
เตรียมพร้อมไว้ รอสัญญาณจากผม
คอยดูผมไว้
ลงจากรถเดี๋ยวนี้
- ลงมา - พระเจ้า อย่ายิงผม
ก้าวออกมา
หันไป เอามือไว้ที่หัว
เกิดอะไรขึ้น
- คุณเป็นใคร มาทำอะไร - ผมเอาของมาส่ง
เอาของมาส่งให้คนชื่อเดวิด
นักสืบเดวิด มิลส์
ไปหยิบมา ช้า ๆ นะ
ระวังด้วย เขากำลังเปิดท้ายรถ
เราจับตาดูเขาอยู่
เขาจ้างผม 500 เหรียญ ให้เอามันมาส่งที่นี่
เขาว่าให้เอามาส่งตอนทุ่มตรง
วางมันลง
มีกล่องใบนึง
มีกล่องใบนึง แจ้งหน่วยเก็บกู้ระเบิด เราพบกล่องใบนึง
หันไปที่รถ
ชูมือขึ้น
หันมา
โอเค ไปได้
- ไปได้แล้ว ไปสิ - ให้เรารับตัวเขามามั้ย
ผมให้คนขับเดินเท้าออกไปแล้ว
- เห็นคนขับรถแล้ว - เขาวิ่งไปทางเหนือ ส่งคนมารับเขา
ไม่รู้สินะ
ผมจะเปิดมันดู
ตอนที่บอกว่าชื่นชมคุณ ผมหมายความตามนั้นจริง ๆ
"โปรดขนย้ายด้วยความระวัง"
"แตกหักง่าย"
มีคราบเลือด
คุณมีชีวิตที่น่าอิจฉา
- คุณควรจะภูมิใจ - หุบปากซะ ไอ้สถุล
มีเจ้าหน้าที่ขาดการติดต่อไป
แคลิฟอร์เนีย อยู่ให้ห่างจากที่นี่
ออกไปให้พ้น อย่าเข้ามา
ไม่ว่าได้ยินอะไร อย่าเข้ามา
จอห์น โดถือไพ่เหนือกว่า มิลส์
เขามาโน่นแล้ว
- โยนปืนลง - ว่าไงนะ
- ผมอยากมีชีวิตแบบคุณ - หุบปาก
- ผมไม่ได้ยินที่คุณพูด - ไปจากที่นั่นซะ
ได้ยินมั้ย คุณนักสืบ
ผมพยายามจะบอกว่าผมชื่นชม คุณกับเมียแสนสวยของคุณแค่ไหน
- ว่าไงนะ - เทรซี่
มิลส์
แกว่าอะไรนะ
ไม่น่าเชื่อว่าคนเป็นนักข่าว จะซื้อข้อมูลมาได้ง่าย ๆ
จากตำรวจที่โรงพักคุณ
อะไรกันน่ะ
ทิ้งปืนซะ
เช้านี้ผมแวะไปเยี่ยมบ้านคุณ
หลังจากคุณออกไป
- มิลส์ - ผมอยากเล่นบทสามี
อยากลิ้มรสชีวิตคนธรรมดาดูบ้าง
โยนปืนทิ้งไป
แต่มันไม่ได้ผล
ผมเลย...
คว้าของที่ระลึกติดมือมา
หัวสวย ๆ ของเธอไง
มิลส์
มันพูดบ้าอะไร
- ส่งปืนมา - ทางนั้นเกิดอะไรขึ้น
วางปืนลง
ผมเห็นคุณดูกล่องนั่น มีอะไรในกล่อง
- เพราะผมอิจฉาชีวิตปกติสุขของคุณ - วางปืนลง เดวิด
- ความอิจฉาคือบาปของผม - มีอะไรอยู่ในกล่องนั่น
- ส่งปืนมาให้ผมก่อน - มีอะไรอยู่ในกล่อง
- ส่งปืนมา - เขาก็เพิ่งบอกคุณนี่ไง
- แกโกหก โกหกทั้งเพ หุบปากซะ - เดวิด
นี่คือสิ่งที่เขาต้องการ เขาอยากให้คุณยิงเขา
ไม่นะ ไม่
บอกผมสิว่ามันไม่จริง
- ไม่จริงใช่มั้ย - มันกลายเป็นความแค้น
- บอกสิว่าเธอปลอดภัยดี - และกลายเป็น...
- โมหะ - บอกสิว่าเธอปลอดภัย
- ถ้าคุณฆ่าผู้ต้องสงสัย - ไม่
เท่ากับคุณโยนทุกสิ่งทิ้งไป และเขาก็รู้ดี
- เธอร้องขอชีวิต - หุบปาก
เธอร้องขอชีวิตตัวเอง รวมถึงชีวิตลูกในท้อง
เขาไม่รู้เรื่องนี้
ส่งปืนมา เดวิด
เดวิด
ถ้าคุณฆ่าเขา
เขาจะชนะ
ให้ตายสิ
ให้ตาย
เขายิงหมอนั่น
- รับทราบ เราจับตาดูอยู่ - รีบหาลงจอดเร็ว
เร็วเข้า ส่งเราลงไป
ให้ตายสิ โทรแจ้งใครก็ได้
แจ้งใครก็ได้
เราจะดูแลเขาเอง
ทุกสิ่งที่เขาต้องการ
แล้วคุณจะไปไหน
แถวนี้แหละ
ผมจะอยู่แถวนี้
เออร์เนสต์ เฮมมิงเวย์เคยเขียนไว้ว่า
"โลกนี้คือที่ที่น่าอยู่ และคุ้มค่าที่จะปกป้องไว้"
ผมเห็นด้วยกับประโยคหลัง
Thai OCR Subtitle from 1080ip.com
OCR by OHOHEH